Aktualności

pocztowki_dzwiekowe

WARSZAWSKIE POCZTÓWKI DŹWIĘKOWE
Beata Małyska i Remek Zawadzki

4.11 – 16.11
Wernisaż: 4.11 godz. 20.00
Pracownia Duży Pokój
ul. Warecka 4/6 (wejście od ul. Kubusia Puchatka) Warszawa 00-040

„Warszawskie pocztówki dźwiękowe” to seria dziesięciu oryginalnych pocztówek łączących obraz i dźwięk miasta, to zdjęcia i nagrania terenowe zrobione na obszarze Warszawy i złożone w formę widokówek możliwych do odtworzenia na gramofonie. Projekt został stworzony w ramach programu Scena / Debiuty (rezydencji artystycznej dla debiutujących twórców w Warszawie).

Pocztówki dźwiękowe były specyficznym dla bloku wschodniego fenomenem obecnym w latach 60tych i 70tych szczególnie popularnym w Polsce. Ich awers stanowił połączenie fotografii lub grafiki z naniesionymi rowkami pozwalającymi na odtworzenie z nich dźwięku za pomocą gramofonu, początkowo była to jedna piosenka, następnie dwie gdy zaczęły powstawać pocztówki o większym formacie. Istniały również punkty umożliwiające nagranie na pocztówkę (oprócz piosenki) własnej wypowiedzi, zwykle życzeń. Rewers bywał dwojaki, znajdowały się tam informacje o utworze i grafice oraz przestrzeń na podanie adresu, przyklejenie znaczka i wypisanie pozdrowień, lub też zupełnie rezygnowano z pocztówkowego charakteru na rzecz zawarcia własnych informacji. Nabywcy pocztówek często rezygnowali z ich wysyłania ponieważ stanowiły one dla nich sposób na powiększenie swojej kolekcji muzycznej, a często zawierały nagrania niedostępne w inny sposób. Bardzo charakterystyczną cechą pocztówek było to, że ich warstwa wizualna nie miała nic wspólnego z warstwą dźwiękową (poza bardzo szczególnymi przypadkami).

Projekt „Warszawskie pocztówki dźwiękowe” integruje dwa aspekty pocztówek – awersy stanowią fotografie zrobione na terenie Warszawy, a warstwa dźwiękowa zawiera nagranie dźwięku uchwyconego w otoczeniu sfotografowanego obiektu. Zależy nam na stworzeniu nowej wartości jaką jest uspójnienie obrazu i dźwięku w ramach pocztówki połączone z nostalgią za przedmiotami z czasów PRL.

Szybko zmieniająca się przestrzeń miejska jest na bieżąco dokumentowana wizualnie, często spontanicznie chociażby poprzez powszechnie dostępne zdjęcia robione za pomocą smartfonów. Natomiast dźwięki miasta, które również ulegają zmianie na przestrzeni czasu pozostają niezapisane, nie istnieją zapisy audio otoczenia miejskiego sprzed 10ciu, 20tu czy 50ciu lat (lub też nie są powszechnie dostępne). Dźwięk miasta stanowi integralną jego część i jest równie wart zaobserwowania i zachowania jak jego obraz.

BEATA MAŁYSKA zajmuje się obrazem. Tworzy krótkie formy filmowe na zlecenia prywatne i komercyjne (współpracowała m.in. z TR Warszawa, Teatrem Studio i Goethe-Institut). W swoich autorskich projektach konsekwentnie eksploruje związki pomiędzy fotografią i video.
REMEK ZAWADZKI zajmuje się dźwiękiem. Współtworzył piosenki m. in. z zespołami Afro Kolektyw, Emma Dax, Newest Zealand i Rita Pax. Pisze muzykę do animacji, udźwiękawia reklamy, rozwija solową działalność sound designerską.
Razem stworzyli wystawę „Nienaturalnie” będącą połączeniem fotografii i muzyki, oraz krótkometrażowy film dokumentalny „Morgen” o warszawskich obszarach zieleni.

Projekt jest realizowany w ramach programu Scena/Debiuty dofinansowanego przez Miasto Stołeczne Warszawa.
Działania są częścią projektu „Pracownia Duży Pokój. Kulturalna Spółdzielnia Obywatelska” dofinansowanego ze środków Funduszu Inicjatyw Obywatelskich FIO.